brave hendrik

mannelijk (de)/ˌbravəˈhɛndrɪk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

persoon, pejoratief (persoon) (pejoratief) man die zijn best doet gehoorzaam te zijn of te lijken
Zelf (43) ben ik nogal een brave hendrik. Ik was dus wel een beetje geschokt door hoe mijn tafelgenoot sprak over haar gebruik van xtc, cocaïne en ghb: niet alleen als iets volstrekt normaals, maar ook als ook een soort grondrecht voor de vrijgevochten Amsterdammer.
bloemplanten (bloemplanten) bepaald soort plant, , waarvan de bladeren als groente kunnen worden gegeten
Op zondag 3 september van 10-17 u kunt u in de moestuin van landgoed Vollenhoven in De Bilt een wandeling maken langs brave hendrik, palmkool, kardoen en nog veel meer bekende en onbekende groenten en vruchten.

**[1] (eponiem) dat verwijst naar de hoofdpersoon uit het gelijknamige boekje van de 19e-eeuwse Nederlandse schrijver