branie
mannelijk (de)/ˈbrani/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (persoon) waaghalsWat een branie is die Pieter toch!
- lef, moedWat een branie heeft hij toch!
Etymologie
*uit het berani "dapper"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek
*uit het berani "dapper"