Branding

vrouwelijk (de)/ˈbrɑndɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. aardrijkskunde (aardrijkskunde) het deel van een zee of oceaan dicht bij de kust, waar de golven breken
    In de branding van een oceaan kun je goed surfen.

Etymologie

* van branden

Verwante woorden

brancardbrancardierbrancardiersbrancardjebrancardsbranchebranche-eigenbrancheaanpakbrancheafspraakbranchebreedbranchecodebranchecodes
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek