brachycefaal

mannelijk (de)/ˌbrɑxiseˈfal/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. anatomie (anatomie) persoon of dier met een brede, maar naar achteren toe korte schedel
    Het zachte gehemelte kan 3 keer dikker zijn bij een brachycefaal van 10 kg in vergelijking met een niet-brachycefaal van 40 kg.
    Ik heb de Causse-mens bestudeerd, een brachycefaal met een bijzonder orthognaat gezicht, van het ras dat door mij dolmeniek is gedoopt - ik ben degene die het die naam heeft gegeven.

Etymologie

#(pejoratief) met stoer maar primitief uiterlijk of gedrag

Synoniemen

kortschedeligrondschedelig

Antoniemen

dolichocefaal

Vertalingen

Spaansbraquicéfalo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek