bouwgrond

mannelijk (de)/ˈbɑuɣrɔnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. grond waarop men huizen kan en mag bouwen
  2. landbouw (landbouw) grond die voor landbouw geschikt is

Verwante woorden

bouwbouw-caobouwaannemerbouwaannemersbouwaansluitingbouwaanvraagbouwaanvragenbouwaardbouwactiviteitbouwactiviteitenbouwadviesbouwafdeling
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek