bondsminister

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. hoofd van een ministerie van een bondsrepubliek

Verwante woorden

bondbondagebondelbondelsbondenBonderbondersbondgenootbondgenootschapbondgenootschappelijkbondgenootschappelijkebondgenootschappen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek