boetelinge

vrouwelijk (de)/'butəlɪŋə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. vrouw die boete doet; schuldbewuste zondares
    Ik met diep gebogen hoofd, als een vernederde boetelinge.

Etymologie

*afleiding van boeteling

Synoniemen

boetelingschuldenares
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek