boekdrukker

mannelijk (de)/'buɡdrʏkər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep (beroep) iemand die boeken etc. drukt gewoonlijk drukker genaamd

Etymologie

*afgeleid van boekdrukken

Vertalingen

Engelsprinter

Spaansimpresor

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek