blunderaar

mannelijk (de)/'blʏndərar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die een grote domme fout heeft gemaakt

Etymologie

van blunderen

Verwante woorden

blunderblunderaarsblunderboekblunderdeblunderdenblunderenblunderendeblundersblundert
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek