bloterik

mannelijk (de)/'blotərɪk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

pejoratief (pejoratief) iemand die bloot is
De politie pakte de bloterik op wegens overtreding van de wet op openbare zedenschennis.
in zijn ~: naakt
De miss werd gediskwalificeerd omdat ze in haar bloterik in een mannenblad had gestaan.

Etymologie

*Afgeleid van bloot .

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek