bloedarmoede
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈblutɑrmudə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (medisch) situatie waarbij er een minder dan normaal aantal rode bloedcellen in het bloed zitten- Na de maagbloeding had de patiënt een flinke bloedarmoede.- In Nederland bestaat de topvijf van die kwalen (die de meeste last veroorzaken) uit rugpijn, nekpijn, angststoornissen, migraine en depressie. Wereldwijd staat rugpijn op de eerste plaats. Rugpijn is zowel een ziekte van mensen die zware en vaak eentonige lichaamsarbeid doe als van mensen die hun werk grotendeels zittend doen. Depressie staat op plaats twee van de wereldlijst, gevolgd door bloedarmoede (door ijzergebrek), nekpijn en gehoorverlies.NRC 8 juni 2015
Vertalingen
Engelsanaemia
Fransanémié
DuitsBlutarmut
Spaansanemia
Poolsniedokrwistość
Zweedsanemi
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek