blaasproef

mannelijk/vrouwelijk (de)/'blaspruf/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. test waarbij men de uitademingslucht analyseert op bijvoorbeeld de aanwezigheid van alcohol
  2. test waarbij men de uitademingslucht analyseert voor het vaststellen of uitsluiten van aandoeningen

Synoniemen

blaastestademproefademtest
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek