bijgelovigheid

vrouwelijk (de)/bɛɪɣə'lovəxhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het geloven in zaken die niet overeenkomen met wetenschappelijke kennis of een gevestigde religie

Etymologie

* afleiding van bijgelovig

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek