bezitter

mannelijk (de)/bə'zɪtər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch (juridisch) iemand die het bezit van iets heeft, maar niet noodzakelijk ook DE eigendom
De bezitter van dit landhuis heeft er goed aan verdiend.

*afgeleid van bezitten

Engelspossessor

Franspossesseur

DuitsBesitzer

Spaansposesor, poseedor

Italiaanspossessore

Portugeespossuidor, possessor

Poolsposiadacz