bevredigen

/bəˈvredəɣə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) beantwoorden aan een sterk verlangen
Dat antwoord bevredigde hem allerminst.
Zijn nieuwsgierigheid was volkomen bevredigd.
Hij kon haar niet bevredigen.
refl (refl) het seksuele verlangen door masturbatie stillen
Hij had zich bevredigd.

*Afgeleid van vrede of afgeleid van vredig

Engelssatisfy

Franssatisfaire

Duitsbefriedigen

Spaanssatisfacer, contentar, aplacar