bestrijding

vrouwelijk (de)/bə'strɛɪdɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het bestrijden, het tegengaan van iets
Door het afnemende vertrouwen in artsen, deskundigen en autoriteiten wordt effectieve bestrijding een steeds grotere uitdaging, nog eens bemoeilijkt door fake news dat via sociale media wordt verspreid.
Erasmus kon zich vinden in Luthers bestrijding van kerkelijke misstanden, maar hij vond de reformator te veel een heethoofd.

Etymologie

* van bestrijden

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek