bestraffing

vrouwelijk (de)/bəˈstrɑfɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het bestraffen
  2. datgene waaruit de straf bestaat
    Een boete is een bestraffing voor onder meer te hard rijden.

Etymologie

*Naamwoord van handeling van straffen .

Vertalingen

Spaanscastigo