bestormen

/bəstɔrmə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) met een strijdmacht snel te voet een positie van de vijand trachten te overweldigen
Zij bestormden de strategisch gelegen stad.
Maar hij wantrouwde hem in de allereerste plaats. Omdat Pradelle van aanvallen hield. Stormenderhand nemen, bestormen, veroveren, hij deed niets liever. {{Aut|Lemaitre, Pierre

*Afgeleid van stormen .

Engelsstorm, beleaguer

Fransse ruer sur

Duitsbestürmen

Spaansasaltar