beroven

/bəˈrovə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) iemand met geweld zijn bezit ontnemen
Zij werden plotseling aangevallen en beroofd van al hun bezittingen.
iemand het genot van iets doen missen, zaken ontdoen van iets
Hij beroofde zijn ouders van hun zondagsrust.
Daar lag ik dan met dubbel geluk Mijn gewillige borsten vol melk Een kop vol zorgen die ik verdruk Over hoe wat waarom en wie welk Te moeten kiezen, elke keer Zonder hem, haar te beroven Van aandacht, liefde, wat zo meer Dreef de zwakkere al naar boven Verblind voor 't toekomstige zeer Waar we massaal op af stoven.

*Afgeleid van roven

Engelsrob, plunder

Fransdérober

Duitsberauben

Spaansdespojar, robar, asaltar