beroepsrechter

mannelijk (de)/bə'rupsrɛxtər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch, beroep (juridisch) (beroep) de rechter die het beroep afhandelt

Verwante woorden

beroemberoemdberoemdeberoemdenberoemderberoemdereberoemdhedenberoemdheidberoemdstberoemdsteberoemenberoemt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek