berggids

mannelijk (de)/ˈbɛrxɪts/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) iemand die mensen in het hooggebergte gidst
    Mijn moeder vertelde eens bij het kampvuur dat haar eigen moeder in 1930 de top van de Matterhorn in Zwitserland had beklommen met touwen en stijgijzers. Twee weken lang trok ze samen met studiegenoten en een berggids door de Alpen.
  2. boekwerk dat dient om mensen in het hooggebergte te gidsen

Vertalingen

Engelsmountain guide
Fransguide de montagne
DuitsBergführer
Spaansguía de montaña