beoordelaar

mannelijk (de)/bəˈʔordeˌlar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een persoon die toeziet op de afhandeling van bijvoorbeeld een conflict, en de situatie/personen zijn of haar oordeel geeft

Etymologie

*Afgeleid van de stam van beoordelen .

Verwante woorden

beoogbeoogdbeoogdebeoogdenbeoogtbeoordeelbeoordeelbaarbeoordeeldbeoordeeldebeoordeeldenbeoordeeltbeoordelaars
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek