benedictine
mannelijk/vrouwelijk (de)/benədɪk'tinə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (drinken) Franse likeur, het eerst bereid in de benedictijnenabdij te Fécamp, gelegen in Normandië
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘Franse likeur’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek