beluistering

vrouwelijk (de)/bə'lœystərɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de keer dat men ergens naar luistert

Etymologie

* afleiding van beluisteren

Verwante woorden

beluchtbeluchtenbeluchterbeluchtingbeluchtingsstokbeluchtingstankbeluchtingsvatbeluchtteBelugabeluikbeluikenbeluister
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek