beloning

vrouwelijk (de)/bə'lonɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iets wat men krijgt na het verrichten van een goede daad
laatste fase van een project: beloning van hen die er niets mee te maken hebben
Een pluim van de juf is natuurlijk de mooiste beloning die een kind op school kan krijgen.

* van belonen .

Engelsreward

Fransrécompense

DuitsBelohnung

Spaansrecompensa

Poolsnagroda, wynagrodzenie

Zweedsbelöning

Deensbelønning