belletje
/ˈbɛləcə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- kortdurend telefoongesprekAchteraf realiseerde ze zich dat er hoogstwaarschijnlijk een sussend, enigszins lacherig antwoord op haar paniekerige belletje was gevolgd.
- (neteldieren) bepaald soort hydroïdpoliep, uit de familie ; in 1775 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Forsskål als Medusa pileata
Etymologie
*afgeleid van "bel"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek