belichting

vrouwelijk (de)/bə'lɪxtɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de kwaliteiten van het licht dat gebruikt wordt bij bij fotografie, in het theater en bij de filmindustrie
    Door de speciale belichting ontstond een sprookjesachtige sfeer in de film.
    Debra Solomon staat als een standwerker op de Engaged Art Fair. Bevlogen praat ze over haar werk. Ze schreeuwt een beetje, want we zijn in debatcentrum De Balie in Amsterdam en daar is de akoestiek net zo schimmig als de belichting.

Etymologie

* van belichten

Verwante woorden

Belialbelichaambelichaamdbelichaamdebelichaamdenbelichaamtbelichamenbelichamendbelichamendebelichamingbelichtbelichte
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek