belemmering

vrouwelijk (de)/bə'lɛmərɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wat hinder en oponthoud veroorzaakt
    Als er een belemmering is in de ademhaling krijg je het benauwd.
    Holwerda liet het bij die sleuven, die ook nog eens te smal waren om zelfs maar een goede eerste indruk te geven. Voor hem was dit geen belemmering om zaken soms mooier te maken dan ze waren, snel conclusies te trekken en daar nooit meer op terug te komen.NRC Theo Toebosch 11 mei 2018 [https://www.nrc.nl/nieuws/2018/05/11/rijksmuseum-van-oudheden-200-jaar-graven-naar-schatten-in-de-grond-a1602629 Rijksmuseum van Oudheden: 200 jaar graven naar schatten in de grond ]
    Het door hen verorberde voedsel vormde geen enkele belemmering voor de activiteiten die op stapel stonden.

Etymologie

* van belemmeren

Vertalingen

Engelshandicap, hindrance, impediment
DuitsHindernis
Spaansestorbo, impedimento, molestia