belemmeren

/bəˈlɛmərə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) een factor vormen die een gebeurtenis of handeling (bijna) onmogelijk maakt
De slechte economische toestand van het land belemmerde de aanleg van de peperdure autosnelweg enorm.
Door het slechte weer was alle treinveer belemmerd.
Tot nu toe had ze helemaal nog geen schmink gebruikt omdat Alfred had gewaarschuwd voor kleine infecties die de genezing konden belemmeren.

*afgeleid van lam

Engelshinder, impede, obstruct

Fransgêner, incommoder, entraver

Duitshemmen, behindern

Spaansimpedir, dificultar, bloquear