beleefdheidsvorm

mannelijk (de)/bə'lefthɛɪtsfɔrm/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) beleefde aanspreekvorm, gebruikt tegen iemand die men niet tutoyeert
De beleefdheid van de Britse passagiers op de Titanic heeft hen het leven gekost.

Engelspolite form

Fransforme de politesse

DuitsHöflichkeitsform