bel-etage
vrouwelijk (de)/'bɛletaʒə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (bouwkunde) in oude herenhuizen, kastelen en paleizen de (mooie) eerste verdieping of hoofdetage doorgaans gelegen boven een souterrainIk liep naar een wenteltrap aan de achterkant, die naar de bel-etage leidde. {{Aut| Valens, Anton
Etymologie
*Pseudo-Franse samenstelling van belle (mooi) en etage
Vertalingen
Engelsground floor
Spaanspiano nobile, piso noble
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek