begeleidingsband

mannelijk (de)/bəɣə'lɛɪdɪŋzbɛnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een muziekgroep die een zanger of zangeres begeleidt
    Afgezien van de repetities was dat de eerste keer dat ik in mijn eentje op het podium stond, alleen met de begeleidingsband die Hank had samengesteld.
    "The Real Thing gaat door als tweemansformatie, vergezeld door een begeleidingsband", staat in een verklaring van de band. "Eddy zou gewild hebben dat we doorgaan."

Verwante woorden

begeefbegeeftbegeerbegeerdbegeerdebegeerdenbegeerlijkbegeerlijkebegeerlijkerbegeerlijkhedenbegeerlijkheidbegeerlijkst
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek