begeerte

vrouwelijk (de)/bə'ɣertə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

psychologie (psychologie) sterk verlangen naar iets, hebzucht
Mijn begeerte naar deze man is anders dan alles wat ik hiervoor heb meegemaakt.
De reclame voor de nieuwe auto wekte een grote begeerte bij hem op.
De trait d'union tussen de elegische minnaar en zijn object van begeerte wordt gevormd door de koppelaarster (lena), geprezen of beschimpt al naar gelang het stadium van de affaire.

* van begeren

Engelsdesire, want

Fransdésir

DuitsBegierde, Wunsch

Spaansdeseo

Italiaansdesiderio, voglia

Portugeesdesejo

RussischЖелание

Chinees慾望

Japans欲

Koreaans욕구

Turksarzu

PoolsŻyczenie, pożądliwość

Zweedsbegär