begaafdheid

vrouwelijk (de)/bə'ɣafthɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een bijzondere aanleg, een gave
Hij heeft de begaafdheid om goed te kunnen hoofdrekenen.

*Afgeleid van begaafd .

Engelsgift, talent

Franstalent, dons

DuitsTalent, Begabung

Spaanstalento