beestachtigheid

vrouwelijk (de)/'bestɑxtəxhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iets dat getuigt van van onmenselijke wreedheid; iets vreselijks
  2. de mate waarin iemand zich onbeschaafd of wreed gedraagt

Etymologie

* beestachtig

Synoniemen

bruutheidgrofheidonmenselijkheidsmeerlapperijwreedheidbestialiteitdierlijkheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek