bedrieger

mannelijk (de)/bəˈdriɣər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die een ander om de tuin leidt voor persoonlijk gewin

Etymologie

*afgeleid van bedriegen

Vertalingen

Spaansembustero, charlatán, impostor

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek