bedreiging
vrouwelijk (de)/bə'drɛɪɣɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) een mogelijk gevaarEen bedreiging voor het milieu.Ik concludeerde dat mijn actie wellicht een soort bedreiging vormde voor hun eigen bestaan. Aanval is dan soms de beste verdediging.Rusland is niet te spreken over de plannen en zegt dat die een bedreiging vormen voor de Russen. De uitbreiding van het militaire bondgenootschap maakt Europa en de wereld zeker niet veiliger, stelt een woordvoerder van het Kremlin.
Etymologie
* van bedreigen
Vertalingen
Engelsmenace
Fransmenace
Spaansamenaza
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek