beatnik

mannelijk (de)/ˈbiːtnɪk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. lid of aanhanger van de beatgeneratie (beatgeneration)

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘protesterende schrijver’ voor het eerst aangetroffen in 1962

Verwante woorden

beatbeatboxbeatboxenBeatebeatenBeatesbeatgeneratiebeatgenerationbeatgroepbeatgroepenbeatificatiebeatificaties
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek