beëindiging

vrouwelijk (de)/bəˈʔɛindəˌɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het tot een einde brengen
    Vroegtijdige beëindiging van een contract.

Etymologie

* van beëindigen .

Vertalingen

Engelsaccomplishment
DuitsAbschluss, Beendigung
Spaansconclusión, fin, final

Verwante woorden

beëindigbeëindigdbeëindigdebeëindigdenbeëindigenbeëindigingenbeëindigingsovereenkomstbeëindigt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek