basishouding

vrouwelijk (de)/'bazɪshɔudɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de essentie van de opstelling en gedragslijn
En dus werd de concurrentiemodus zijn basishouding, niet alleen tegenover mij, maar gaandeweg tegenover de meeste mensen, om te verhullen dat hij alleen mij uit het voetlicht probeerde te houden.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek