barbarisme

onzijdig (het)/bɑrbaˈrɪsmə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. pejoratief (pejoratief) bruut onbeschaafd gedrag
    In landen met een democratische traditie is het verleidelijk om in de waan te verkeren dat het ons nooit zal overkomen: onze politieke instellingen zijn immers te sterk, of ons volk houdt zo van zijn vrijheid, of wij zijn te modern en beschaafd om in barbarisme te vervallen.
  2. taalkunde, pejoratief (taalkunde) (pejoratief) woord of uitdrukking overgenomen uit een andere taal of gevormd naar een andere taal
    Weer struikelde ik over het barbarisme racisme, dit keer in de Ombudsman (…). Als Frans woord moet het als 'rasiezme' worden uitgesproken, maar het wordt doorgaans als een soort Engels beschouwd. Dan moet het als 'resism' worden verklankt, maar iedereen doet net alsof er 'rassisme' staat. Waarom schrijven we het dan niet zo, net als 'Rassismus' in het Duits?

Etymologie

* van "barbarisme", op te vatten als afgeleid van barbaar , in de betekenis van ‘leenwoord in strijd met de eigen taalnormen’ voor het eerst aangetroffen in 1780

Synoniemen

barbaarsheid

Vertalingen

Engelsbarbarism
Fransbarbarisme
DuitsBarbarismus
Spaansbarbarismo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek