ballotage
vrouwelijk (de)/bɑlɔ'taʒə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het stemmen over iemands toelating bij een sociëteit of verenigingDe ballotage bepaalde of hij lid mocht worden.
- (België) een herstemmingWij eisen een ballotage!
Etymologie
* van balloteren
Vertalingen
Engelsballot, balloting, voting by ballot
Spaansbalotaje
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek