badge

mannelijk (de)/bɛtʃ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

teken dat als kenmerk op de kleding kan worden bevestigd
militair (militair) embleem dat verwijst naar een onderdeel van de krijgsmacht of krijgsverrichtingen
op te spelden plaatje met tekst of afbeelding, vaak bedoeld om een opvatting of lidmaatschap van een groep zichtbaar te maken
op de kleding te dragen naamkaartje op een bijeenkomst, soms ook gebruikt als bewijs van toegang, vergelijk [2.2]
teken dat men bij zich draagt als bewijst van een bepaalde status
herkenningsteken dat aantoont dat men politiefunctionaris is
Een plastic badge, een speciale sleutel of wat dan ook.
toegangspasje, soms ook bedoeld om zichtbaar te dragen, vergelijk [1.3]

*Van "badge". In de betekenis van ‘insigne, speldje’ voor het eerst aangetroffen in 1958.