backhand

mannelijk/vrouwelijk (de)/'bɛkhɛnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

sport (sport) een achterwaartse slag met bijv. een tennisracket
Zijn slagen met de backhand zijn niet zo goed als die met de voorhand.

Etymologie

*Engelse ontlening: backhand.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek