bachelordiploma

onzijdig (het)/ˈbɛtʃələrdiˌploma/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. getuigschrift dat men ontvangt na het succesvol afronden van de bachelor-fase van een opleiding aan een instelling voor hoger onderwijs, de student mag dan de titel bachelor voeren
    25 studenten konden vertrekken van de Universiteit Leiden omdat ze in 4 jaar hun bachelordiploma nog niet hadden. Niet oké, zegt minister Bussemaker vandaag in het Vragenuurtje in de Tweede Kamer.
    De afgelopen jaren hebben universiteiten maatregelen genomen om studenten binnen de afgesproken tijd hun bachelordiploma te laten halen. Dat lukt nu bij 2/3 van de studenten.