baardwalvis

mannelijk (de)/ˈbartwɑlvɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. zeezoogdieren uit de onderorde , met baleinplaten in de bovenkaak, waarmee ze voedseldeeltjes uit het water kunnen filteren
    Naast de soorten die de Japanse walvisjagers op dit moment vangen, gaan zij zich straks ook richten op baardwalvissen en vinvissen.
    Amateurpaleontoloog Wolfgang Höpfner en zijn kameraden hadden het skelet de voorbije maanden blootgelegd. De baardwalvis leefde rond elf miljoen jaar geleden in de oer-Noordzee.

Synoniemen

baleinwalvissen

Antoniemen

tandwalvissen

Vertalingen

Engelsbaleen whale
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek