avonturenroman
mannelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- roman waarin de hoofdpersonen voor ongewone, spectaculaire en gevaarlijke situaties oplossingen moet vindenOp 11 februari 1805 schonk Sacagawea het leven aan Jean Baptiste. Clark was gek op het jongetje, dat hij de bijnaam Pompey gaf, naar de Romeinse staatsman Pompeius de Grote. Waarschijnlijk werd de hachelijke tocht, die leest als een avonturenroman, goed ten einde gebracht vanwege de aanwezigheid van moeder en kind. Sacagawea redde de expeditie keer op keer uit levensbedreigende omstandigheden.(Pia de Jong NRC 26 januari 2016)Hij zou zo uit een avonturenroman kunnen zijn gestapt.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek