assonantie
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (dichtkunst), (fonologie) rijmvorm waarin de klinkers overeenkomen bijv. bewegen - lepel
Etymologie
*afgeleid van het Franse assonance ()
Vertalingen
Engelsassonance
Fransassonance
Spaansasonancia
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek