arbitrage

vrouwelijk (de)/ɑrbi'traʒə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het handelen van een scheidsrechter of arbiter (spraakgebruik)
De arbitrage was in handen van een internationaal geroemde scheidsrechter.
juridisch (juridisch) het resultaat van het handelen van een arbiter
het gelijktijdig op verschillende markten kopen en verkopen om gebruik te maken van koersverschillen, handelsarbitrage

* van arbitreren

Engelsarbitration, arbitration, arbitration

DuitsSchlichtung, Schiedsspruch, Entscheid

Spaansarbitraje, arbitraje, arbitraje