woorden
boek
Start
›
A
›
afrukking
afrukking
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
de keer dat men iets ergens vanaf trekt
Etymologie
* van afrukken
Verwante woorden
afrui
afruil
afruilde
afruilen
afruilt
afruiltransactie
afruim
afruimde
afruimden
afruimen
afruimt
afruisen
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← afrukkende
afrukt →